Over Alle tours TrekkingtochtenWandeltochten1-daagse rondleidingen Routebeschrijving Openingstijden & Tarieven Gidsen
Tours zoeken 
Mount Rinjani is een actieve stratovulkaan van 3.726 meter hoog op het Indonesische eiland Lombok. Het bevat een enorme caldera van 6 bij 8,5 kilometer met daarin het turkooisblauwe kratermeer Segara Anak.
Mount Rinjani is een actieve stratovulkaan die de noordelijke helft van Lombok in West-Nusa Tenggara, Indonesië, domineert. Hij bereikt een hoogte van 3.726 meter boven de zeespiegel. Dit maakt het de op één na hoogste vulkaan van het land. De piek ligt binnen het 41.330 hectare grote nationaal park Gunung Rinjani, omringd door nog eens 66.000 hectare beschermd bos.
Het meest opvallende kenmerk van de berg is een enorme caldera van 6 bij 8,5 kilometer. In dit bekken ligt Segara Anak, een turkooisblauw kratermeer op een hoogte van 2.000 meter. Een actieve kegel uit de periode na de caldera, genaamd Gunung Barujari, rijst direct op vanaf de waterrand.
Trekkers naderen de top via twee hoofdroutes. De noordelijke Senaru-route klimt door een dicht bergregenwoud dat wordt bewoond door langstaartmakaken. De oostelijke Sembalun-route doorkruist open savannegraslanden bezaaid met wilde edelweiss. Beide paden komen samen bij de kraterrand. Vanaf het basiskamp aan de rand van Sembalun beginnen klimmers om 02:00 uur 's nachts aan een steile tocht over los vulkaanzand om de top bij zonsopgang te bereiken. Het uitzicht vanaf de top strekt zich uit tot aan de Mount Agung op Bali.
De beklimming vereist een goede fysieke conditie. Wandelaars lopen doorgaans zes tot tien uur per dag. De nachttemperaturen aan de kraterrand dalen tot bijna het vriespunt. Het terrein is steil, onbeschut en af en toe gevaarlijk. In juni 2025 stierf een 26-jarige Braziliaanse toerist nadat hij 300 tot 500 meter was gevallen vanaf een richelpad vlak bij de krater. Je dient je strikt aan de gemarkeerde paden te houden.
De meeste bezoekers boeken een tweedaagse trip naar de kraterrand of een driedaagse ronde naar het meer. Beneden bij Segara Anak stromen natuurlijke hete bronnen over vulkanisch gesteente. Trekkers baden in het zwavelhoudende water om bij te komen van de afdaling. Het park vereist dat alle buitenlandse bezoekers een gelicentieerde gids en drager inhuren via het officiële e-Rinjani-systeem. Er gelden dagelijkse quota per route en één gids mag maximaal vijf gasten begeleiden. Het park is dagelijks geopend voor trekking van 07:00 tot 19:00 WITA. De officiële incheck bij de poort loopt tot 15:00 uur, maar operators sporen wandelaars aan om uiterlijk om 13:00 uur te vertrekken om het eerste kamp voor het donker te bereiken. De hele berg is gesloten voor trekkers van 1 januari tot en met 31 maart. Zware moessonregens spoelen paden weg en vergroten het risico op aardverschuivingen tijdens deze maanden. De meeste internationale bezoekers vliegen naar de internationale luchthaven van Lombok en rijden in drie uur naar het noorden naar de toegangspoorten Senaru of Sembalun.
De huidige geografie van Mount Rinjani komt voort uit een van de heftigste vulkanische gebeurtenissen in de opgetekende menselijke geschiedenis. In 1257 explodeerde de voormalige tweelingtop, bekend als Samalas, tijdens een VEI-7-uitbarsting. De ontploffing stootte een kolom as en puin tot 43 kilometer de stratosfeer in.
De hele Samalas-berg stortte naar binnen in. Dit creëerde de enorme caldera van 6 bij 8,5 kilometer die nu het Segara Anak-meer herbergt. Wetenschappers koppelen de as en zwaveldioxide die tijdens deze uitbarsting zijn vrijgekomen aan wereldwijde klimaatannomalieën, waaronder het begin van de Kleine IJstijd. Ijskernen uit Groenland en Antarctica bevatten chemische handtekeningen die overeenkomen met de gebeurtenis van 1257. Vóór deze uitbarsting stond de Samalas-top waarschijnlijk nog hoger dan de huidige top van Rinjani op 3.726 meter.
De vulkanische activiteit stopte niet na de instorting. Er vormde zich uiteindelijk een nieuwe kegel, Gunung Barujari, in de caldera. Deze bevindt zich aan de oostelijke rand van het meer en barst nog steeds periodiek uit.
Er zijn geregistreerde uitbarstingen van Barujari geweest in 1994, 2004, 2009, 2010 en 2015. De meest recente explosie vond plaats op 27 september 2016. Deze uitbarstingen dwingen regelmatig tot de tijdelijke sluiting van wandelroutes en bestrooien de omliggende dorpen met as. De uitbarsting van 2016 schoot een aswolk van twee kilometer de lucht in, waardoor honderden trekkers uit de caldera moesten worden geëvacueerd.
De Indonesische regering stelde het nationaal park Gunung Rinjani officieel in in 1997. Het oorspronkelijke beschermde gebied besloeg 41.330 hectare. Autoriteiten voegden later een bufferzone van 66.000 hectare beschermd bos toe om illegale houtkap te voorkomen en agrarische uitbreiding te beheren.
In april 2018 riep UNESCO de Rinjani-caldera uit tot onderdeel van het Global Geoparks Network. Deze erkenning onderstreepte het geologische belang en de ecologische diversiteit van het gebied.
Het beheer van de berg is in de loop der tijd strenger geworden. Het parkbestuur introduceerde het online vergunningensysteem e-Rinjani om het dagelijkse aantal bezoekers te controleren. Buitenlandse toeristen moeten voortaan wandelen met gelicentieerde gidsen en dragers. De tariefwijziging voor 2026 onder de ministeriële verordening Bosbouw nr. 17/2025 introduceerde specifieke prijscategorieën. De routes Sembalun, Senaru en Torean vallen onder klasse 1 en 2, wat buitenlandse toeristen tot IDR 250.000 per dag kost. Minder gebruikte routes zoals Timbanuh, Aik Berik en Tete Batu kosten iets minder, namelijk IDR 150.000 tot 200.000 per dag. De overheid verplichtte bovendien een aparte wandelverzekering van IDR 290.000 per persoon, geldig voor maximaal vier dagen op de berg. Het park handhaaft een strikt 'meeneem-al-je-afval-mee'-beleid. Rangers controleren tassen actief bij de poorten en confisqueren verboden voorwerpen zoals plastic voor eenmalig gebruik, vochtige doekjes en draagbare speakers. Overtreders riskeren inbeslagname van hun uitrusting en plaatsing op een openbare zwarte lijst.
Mount Rinjani is een stratovulkaan van het sommatype, gelegen aan de Sundaboog. Dit deel van de Ring van Vuur van de Stille Oceaan ontstond waar de oceanische korst onder de Australische continentaal plat schuift. De voet van de berg is ongeveer 50 kilometer breed en strekt zich uit over het noorden van Lombok.
De caldera van 6 bij 8,5 kilometer domineert de hoger gelegen gebieden. Stijve rotswanden vallen honderden meters naar beneden vanaf de kraterrand tot aan de bodem van het bekken. Het Segara Anak-meer vult de westelijke helft van deze depressie. Het water ligt op ongeveer 2.000 meter boven zeeniveau en bereikt een geschatte diepte van 200 meter. De opvallende turkooisblauwe kleur van het meer is afkomstig van opgeloste zwavel en andere vulkanische mineralen.
Gunung Barujari bezet de oostelijke kant van de caldera. Deze actieve slakkenkegel rijst direct op uit het water. De hellingen bestaan uit donker, los vulkaangruis en verharde lavastromen van recentere uitbarstingen. Nabij de voet van Barujari verwarmt geothermische activiteit het grondwater, waardoor de hete bronnen van Aik Kalak ontstaan. Het water stroomt over vulkanisch gesteente naar natuurlijke poelen waar trekkers in zwemmen.
Het nationaal park bevindt zich in de biogeografische overgangszone van Wallacea. Deze onzichtbare grens scheidt de flora en fauna van Zuidoost-Azië van Australaziatische soorten. De lagere hellingen aan de noordelijke Senaru-zijde bevatten dichte bergregenwouden. Deze bossen herbergen langstaartmakaken, maruspapen en endemische vogelsoorten. Watervallen zoals Tiu Kelep snijden door de jungle nabij de beginpunten van de paden. Hier stort water 45 meter naar beneden langs een steile, met varens begroeide klif in een ondiepe poel.
De oostelijke Sembalun-benadering ziet er totaal anders uit. Het regenwoud maakt plaats voor glooiende savannegraslanden. Tijdens het droge seizoen kleuren deze heuvels goudbruin. Wilde edelweiss groeit in de hogere, koelere gebieden nabij de kraterrand. Buiten de directe caldera rijst Bukit Pergasingan boven de landbouwvalleien uit waar de lokale bevolking uien en knoflook verbouwt. Wandelaars beklimmen deze heuvel voor een panoramisch uitzicht bij zonsopgang over de Sembalun-vallei. De laatste klim naar de top van 3.726 meter omvat het beklimmen van een steile, onbeschutte richel die bijna volledig bestaat uit los vulkaanzand en grind. Wandelaars glijden voor elke stap voorwaarts een halve stap achteruit.
Mount Rinjani heeft een diepe spirituele betekenis voor zowel de inheemse Sasak-bevolking van Lombok als de Balinese Hindoes. De berg wordt beschouwd als een heilige ruimte waar de fysieke en spirituele werelden elkaar kruisen. De naam van de berg zelf is vermoedelijk afgeleid van een oud Javaans woord dat 'God' of 'Schepper' betekent.
Voor de Sasak is de vulkaan het domein van Anjani, een machtige godin of koningin der geesten. Lokale bewoners ondernemen regelmatig pelgrimstochten over de steile paden naar de caldera. Ze voeren ceremonies uit bij het Segara Anak-meer en laten offers achter van rijst, fruit en munten in het water of bij de hete bronnen. Deze rituelen vragen om regen, goede oogsten en bescherming tegen ziekten. Sasak-gidsen en -dragers pauzeren vaak bij specifieke heiligdommen langs het pad om wierook te branden en te bidden voor een veilige doorgang.
Balinese Hindoes beschouwen Rinjani als een van de heilige bergen van de archipel, naast Mount Agung op Bali en Mount Bromo op Java. Ze voeren de Pekelem-ceremonie uit bij het meer. Tijdens dit ritueel laten pelgrims kleine gouden of zilveren voorwerpen in het water vallen om de goden te eren en de kosmische balans te bewaren.
Van de hete bronnen bij het meer, lokaal bekend als Aik Kalak, wordt geloofd dat ze geneeskrachtige eigenschappen hebben. Zowel pelgrims als trekkers baden in het zwavelhoudende water om huidaandoeningen te genezen en spierpijn te verlichten. Tijdens grote religieuze feestdagen kamperen honderden lokale pelgrims langs de oevers van Segara Anak. Ze vissen in het meer, dat de overheid periodiek uitzet met tilapia en karper. Trekkers delen de kampeerplaatsen aan het meer regelmatig met deze pelgrims. De religieuze status van de berg betekent dat van bezoekers wordt verwacht dat ze zich respectvol gedragen. Harde geluiden en vloeken worden als beledigend beschouwd voor de geesten die in de caldera verblijven.
De Samalas-uitbarsting van 1257 was zo enorm dat de as de stratosfeer bereikte en het wereldwijde klimaat veranderde.
Segara Anak vertaalt zich als 'Kind van de Zee', genoemd naar het blauwe water dat lijkt op de oceaan.
Het park ligt in de Wallaceazone, waar Aziatische en Australaziatische dieren in het wild samenkomen.
Natuurlijke hete bronnen nabij het meer bereiken temperaturen die comfortabel zijn om in te baden op 2.000 meter hoogte.
Plastic voor eenmalig gebruik en draagbare speakers zijn ten strengste verboden en worden bij de parkpoorten geconfisqueerd.
Wilde edelweissbloemen groeien op de hoger gelegen hellingen en het is illegaal om ze te plukken.
Het gehele nationaal park is van januari tot en met maart gesloten voor trekkers vanwege zware moessonregens.
Buitenlandse trekkers betalen IDR 200.000 tot 250.000 per dag voor parktoegang op de hoofdroutes. Je moet ook een verplichte wandelverzekering kopen voor IDR 290.000. De totale pakketkosten inclusief een verplichte gids en drager lopen op tot enkele honderden dollars.
Ja. De regels van het nationaal park vereisen dat alle buitenlandse trekkers een gelicentieerde gids en drager inhuren. Je moet dit boeken via een officieel geregistreerde trekkingorganisator via het e-Rinjani-systeem.
De meeste wandelaars kiezen voor een tweedaagse, ééndaagse trip naar de kraterrand. Een reisplan van drie dagen en twee nachten biedt tijd om de top te bereiken en af te dalen naar het kratermeer. Langere routes over de berg duren vier tot vijf dagen.
Het nationaal park sluit elk jaar officieel voor alle wandelingen van 1 januari tot 31 maart. Zware regenval in deze periode veroorzaakt weggespoelde paden en verhoogt het risico op aardverschuivingen.
Mei tot oktober biedt de beste omstandigheden in het droge seizoen. Juli en augustus brengen de helderste lucht maar de grootste drukte. Mei, september en oktober bieden een goede balans tussen stabiel weer en minder wandelaars.
De tocht brengt reële risico's met zich mee. De paden kennen steile, smalle richels en los vulkaanzand. In juni 2025 stierf een toerist na een val van een richelpad, wat het gevaar bewijst van afwijken van gemarkeerde routes.
Segara Anak is een groot kratermeer in de caldera van Mount Rinjani op 2.000 meter hoogte. Het ontstond na de uitbarsting van de Samalas-top in 1257 en bereikt dieptes van ongeveer 200 meter.
Fitte beginners kunnen de trekking voltooien als ze van tevoren trainen. De dagelijkse afstanden zijn lang en de hoogtewinst is aanzienlijk. Gidsen raden de kortere route naar de kraterrand aan voor wie minder wandelervaring heeft.
Je kunt in 30 minuten vliegen van Bali naar de internationale luchthaven van Lombok en vervolgens in drie uur naar de startpunten in Senaru of Sembalun rijden. Je kunt ook een snelle boot naar de Gili-eilanden nemen en overstappen via Bangsal Harbour.
Neem stevige wandelschoenen, een waterdichte jas en een hoofdlamp mee voor de nachtelijke klim naar de top. Je hebt warme lagen, handschoenen en een muts nodig, aangezien de temperaturen bij de kraterrand 's nachts dalen tot rond het vriespunt. Pak herbruikbare waterflessen in om te voldoen aan het plasticverbod van het park.
Bekijk geverifieerde tours met gratis annulering en directe bevestiging.
Tours zoeken